mobile menu button
  • Zoeken Zoeken
  • twitter
  • twitter
  • linked in
  • RSS
Thema's - Menu:

Plezier sterker dan werkdruk

Plezier, plezier, plezier... dan daalt de werkdrukbeleving vanzelf. Door binnen en buiten school vooral samen de lol op te zoeken, zetten de medewerkers van basisschool De Toonladder in Delden een stevig team neer met grote teamgeest. Samen zetten ze hun schouders onder de taken en malen niet langer om een uurtje later naar huis te gaan. Ze hebben plezier in hun (samen)werk...

 

De Toonladder in Delden is een Daltonschool met 130 leerlingen, een kleine eenpitter met een roerig verleden. Het team van nu dertien medewerkers ervoer grote werkdruk. Onderwijsinhoudelijk was er een verbeterslag nodig en het onderlinge contact tussen de teamleden kon wel een oppepper gebruiken. “Als mensen plezier hebben in hun werk, dan ervaren ze minder werkdruk”, zegt directeur Mariël van Loenen vol overtuiging. “Ook al heb je het druk, als je de dingen samen doet en plezier maakt met elkaar, dan geeft dat een ander gevoel.” Haar visie sloot naadloos aan bij de Tenderregeling Werkplezier van het Vervangingsfonds, waar ze in 2013 een projectvoorstel indiende.

 

plezier sterker dan werkdruk

 

Samen dragen

Het werd een gezamenlijke zoektocht naar de juiste modus voor een vruchtbare samenwerking en werkplezier. “Ik vind dat je veel moet investeren in hoe je met elkaar omgaat”, stelt Van Loenen. “We moeten de school samen dragen. Zo ben ik zelf onderdeel van het team, geen schoolleider die erboven staat. We hebben allemaal wel ergens meer verstand van. Daar moet je gebruik van maken. Ik ben ook geen voorstander van taakbeleid. We maken wél werkgroepen en verdelen die over het team, maar we koppelen er geen uren aan. Ook al zit niet iedereen in de kerstwerkgroep, we maken de kerstviering met elkaar. Als je samen iets met plezier voorbereidt, dan voelt dat niet als werkdruk. Om dat te bereiken is investeren in teambuilding noodzakelijk.”

 

Project

Om de eerste stappen naar teamgeest te zetten gingen de medewerkers van De Toonladder twee dagen met elkaar ‘de hei op’. Onder leiding van een expert maakten ze kennis met Human Dynamics, een visie op hoe personen mentaal, fysiek en emotioneel in elkaar steken (zie kader op bladzijde 3). “Als je dat inzicht in jezelf en je collega’s hebt, weet je beter hoe je met elkaar moet omgaan en hoe je elkaars talenten kunt gebruiken. Neem bijvoorbeeld iemand die niet snel reageert in een vergadering. Die is niet stil, nee die denkt juist goed na en komt wat later goed beslagen ten ijs met argumenten. Je weet wat je aan die collega hebt. Sinds deze twee dagen zien we elkaar beter, begrijpen we elkaar beter, weten we beter wat we aan elkaar hebben en hebben we meer respect voor elkaar. Human Dynamics biedt een structuur; het is geen alles zaligmakende methode.”

 

Luchtig

Human Dynamics was goed voor een gedegen aftrap, maar in eerste instantie stonden de medewerkers niet te juichen over de aanpak. “Je weet dat het op zulke dagen af en toe ‘dichtbij’ komt en schuurt. Daar zit niet iedereen op te wachten. Maar met wat aangeraakt wordt, kan een medewerker wel weer verder. Dat hadden we nodig. In dat opzicht waren het zinvolle dagen en is het doel bereikt. De basis is gelegd voor een andere kijk op elkaar, voor meer respect voor elkaar. Daar is nu iedereen blij mee. Het is een gemeenschappelijke taal geworden die we met elkaar spreken.” Zorgvuldig vermijdt Van Loenen na de tweedaagse de term teambuilding. “Wij maken het gewoon gezellig met elkaar. De rest komt vanzelf.” De gemeenschappelijke aftrap had voldoende basis gelegd voor een luchtige voortzetting van de klinkende samenwerking. Zo maakte het team afgelopen tijd onder andere een scooteroriëntatietocht en volgde een kookworkshop. Beide verbindende activiteiten waarbij plezier voorop staat. “Goed om elkaar te leren kennen op meerdere vlakken dan school en daar tijd voor te nemen. Als je met z’n tweeën op een scooter de weg moet vinden, dan leer je elkaar echt wel kennen hoor. Het gaat om het contact en op een scooter of boven een fornuis heb je samen nog lol ook.” Inmiddels komen de collega’s van De Toonladder bewust met regelmaat bij elkaar. De ene keer organiseert de school zo’n teamuitje, de andere keer stelt een van de medewerkers voor samen uit eten te gaan. “Op zo’n avond heb je het een tijd gezellig met elkaar en praat je over van alles en nog wat. Gewoon leuk. Hoe meer gekkigheid je met elkaar maakt, hoe leuker het samen is. Zeker wanneer je daar ook nog kinderen en ouders bij betrekt, ga je met des te meer plezier naar je werk.”

 

Gezamenlijk kunstwerk

In 2014 klopte Van Loenen opnieuw aan bij het Vervangingsfonds. Nu met een plan om ouders en leerlingen bij het ontwikkelingstraject te betrekken. “Ouders en kinderen horen heel direct bij onze samenwerking.” Met steun van de Tenderregeling en onder leiding van een kunstenares bouwden medewerkers, leerlingen en ouders vorig jaar ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van school samen een kunstwerk van mozaïek op het schoolplein. En onlangs vierden ze samen Halloween. De teamspirit is zichtbaar. “Een moeder die overweegt haar kind bij ons op school te doen hoorde ik laatst zeggen: ‘Wat in jullie team zo sterk is: jullie gaan voor elkaar door het vuur.’ Dat stralen we dus uit. Als je ziet dat mensen het leuk hebben met elkaar dan wil je daar bijhoren. Natuurlijk is hier niet alles koek en ei, maar de essentie is dat we het graag met elkaar doen.”

 

Vernieuwend

Is de werkdruk nu ook werkelijk gedaald? “Mogelijk is de werkdruk zelfs vergroot, maar de ervaring ervan gedaald. Als je ’s ochtends met plezier naar je werk gaat, dan heb je niet zo’n last van werkdruk. Dan vind je het niet erg als je even een half uur moet doorwerken. In het team loopt het lekker. Medewerkers organiseren collegiale consultatie nu vaak zelf. Mensen zien elkaars kwaliteiten en vragen elkaar om hulp en helpen elkaar. Iedereen voelt zich verantwoordelijk voor de hele school. We vinden deze cultuur belangrijk en houden deze in stand door elkaar hierop aan te spreken. Het is onderdeel van alles wat we doen, intrinsiek, maar we benoemen het niet. We zijn nu een vernieuwende school die vooruit wil en voorop loopt. Dat doen we met elkaar.” Zo is ook het schoolplan van De Toonladder uit een gezamenlijke brainstormsessie ontstaan. “We hebben onze visie op onderwijs neergezet en benoemd aan welke onderwerpen we de komende jaren willen werken. Omdat we dit samen bedacht hebben wordt het ook gedragen.”

 

Risico

Het project kent geen nadelen volgens Van Loenen, wel een risico. “Als je het telkens benoemt als teambuilding. Medewerkers zijn daar allergisch voor.” Bij zo’n cultuuromslag adviseert ze een goede trainer in te schakelen. “Eén waarmee de medewerkers een goede klik hebben en een band mee kunnen opbouwen.” Ook benadrukt ze de waarde van een training extern. “Je ontmoet elkaar dan ook informeel aan de eettafel, ’s avonds aan de bar, ’s ochtends aan het ontbijt. De kracht zit sm in het ontmoeten. Bij een interne training die we ook gedaan hebben, gaat toch iedereen na een dag weer zijn eigen weg. Dan mis je de informele ontmoeting.” Tot slot waarschuwt ze voor de valkuil: “Geen tijd nemen om elkaar te ontmoeten als het goed gaat.”

 

Delen:
FacebookLinkedInEmail
Delen:
FacebookLinkedInEmail